Temat 4 · Efekty
Praktyczne triki za ujęciem
Krok 1: Podtrzymaj to, co niemożliwe, za pomocą podpórki
Wszystko, co odrywa się od podłoża, potrzebuje podparcia: skaczący kubek, latający papierowy ptak, ołówek zrównoważony na czubku. Animatorzy nazywają to podparcie rigiem. Może nim być gięte ramię lampki biurkowej, zacisk „helping hands” do lutowania albo gruby drut aluminiowy wbity w kulę masy mocującej.
Ustaw podpórkę za przedmiotem lub pod nim, jeśli to możliwe poza zasięgiem kamery. Wszystko, co pozostanie widoczne, usuniesz później, więc niech będzie cienkie i proste.
Pionierzy robili to na trudną modłę. Willis O'Brien animował King Kong (1933) z ukrytymi podporami i szklanymi obrazami, a scena walki szkieletów Raya Harryhausena w Jason and the Argonauts (1963) łączyła lalki z materiałem live-action dzięki jego technice „Dynamation”.
Krok 2: Nakręć czyste tło, a potem je wymaż
Czyste tło to zdjęcie planu bez niczego poza tłem. Zrób je przed umieszczeniem przedmiotu, a jeśli światło może się zmieniać, rób kolejne co około dwadzieścia klatek.
Później, w dowolnym edytorze obrazu obsługującym warstwy, nałóż każdą klatkę z podpórką na czyste tło i usuń podpórkę z górnej warstwy. Pusty fon prześwituje. Darmowe narzędzia, takie jak GIMP czy Krita, świetnie sobie z tym radzą, a Dragonframe ma dedykowane narzędzia do usuwania podpórek.
- Zablokuj kamerę i światła.
- Nakręć czyste tło.
- Animuj z podpórką na miejscu.
- Nałóż każdą klatkę na tło i usuń podpórkę.
- Odtwórz i sprawdź krawędzie pod kątem migotania.
Krok 3: Twórz pogodę i żywioły ręcznie
Ręcznie robione efekty to część, w której animacja poklatkowa staje się czarująca. Kilka sprawdzonych przepisów:
- Dym: rozciągnij watę w pasma, zamocuj na drucie i zastępuj nieco większym pasmem w każdej klatce.
- Woda: pomięta folia spożywcza na niebiesko-zielonym papierze, przesuwana o kilka milimetrów na klatkę.
- Ogień: paski pomarańczowej bibułki, wymieniane między trzema lub czterema wyciętymi kształtami w losowej kolejności.
- Deszcz: zarysuj linie na przezroczystym acetacie przed obiektywem i przesuwaj go w dół.
Zamienianie wcześniej przygotowanych kształtów nazywa się animacją podmiany. Laika posunęła ją do niezwykłej skali, używając twarzy wydrukowanych w 3D w Coraline i w późniejszych filmach.
Krok 4: Wypróbuj eksperymenty z ruchem
Animacja poklatkowa nie służy tylko przedmiotom. Pixilation animuje prawdziwych ludzi klatka po klatce; Neighbours (1952) Normana McLarena, zrealizowany w National Film Board of Canada, sprawił, że ludzie ślizgali się po trawnikach w niemożliwy sposób, i zdobył Oscara.
Spróbuj sprawić, by przyjaciel „unosił się” w powietrzu, fotografując go w najwyższym punkcie skoku, klatka po klatce, przesuwając go o kilka centymetrów za każdym razem. Możesz też spróbować malowania światłem: w ciemnym pomieszczeniu użyj długiej ekspozycji dla każdej klatki i rysuj latarką, lekko zmieniając kształt między klatkami.
Te eksperymenty są szybkie, tanie i uczą wyczucia odstępów między klatkami równie dobrze jak lalka.
Krok 5: Bezpieczna praca przy stole
Efekty praktyczne wiążą się z gorącymi lampami, gorącym klejem i ostrymi ostrzami. Kilka dobrych nawyków zapobiega większości wypadków. Dzieci wymagają stałego nadzoru, a do ujęć nigdy nie używaj prawdziwego ognia ani dymu; papierowe i bawełniane wersje opisane wyżej i tak lepiej wyglądają przed kamerą.
Po zakończeniu zdejmuj plan powoli i zachowaj elementy konstrukcji. Będziesz ich używać przez lata.